تعامل هنر مومی و گردشگری فرهنگی با دیدگاه نسل Z | DXDF، مجسمه مومی Grand Orient

قبل از بازدید از موزه مومی وی موکایلا ، تصور سنتی من از موزه مومی این بود که موزه مومی، چهره‌های مشهور سرگرمی و ورزشی را نشان می‌دهد. با این حال، پس از بازدید از موزه مومی وی موکایلا، چیزی که بیشتر مرا جذب کرد، نه چهره‌های مومی افراد مشهور، بلکه چهره‌های مومی مردم عادی بود، به خصوص چهره‌های مومی "مادربزرگ" و "خانواده همسر" که در "منطقه فرهنگی گوانگفو" واقع شده‌اند و برای من بسیار عزیز هستند. دلیلش این است که صحنه‌های آشنای زندگی مردم اطراف ما را به نمایش می‌گذارد. این باعث می‌شود احساس کنم که مجسمه‌های مومی در واقع داستانی را روایت می‌کنند که می‌تواند با ما طنین‌انداز شود.

امروز دومین باری است که به این موزه مومی می‌روم. گذشته از این واقعیت که این مکان جایی برای شکستن حس شناختی و صمیمیت است، همانطور که این دانشجو همین الان اشاره کرد. در واقع، جوانان بیش از آنچه تصور می‌کنیم به فرهنگ نیاز دارند و به آن توجه می‌کنند. وقتی در موزه مومی قدم زدم، احساس کردم سبک سایکوان که دیدم همان چیزی است که در قلبم می‌خواستم ببینم. امیدوارم در آینده بتوانم مطالب بیشتری را ببینم که ریشه در فرهنگ محلی ما با ویژگی‌های گوانگدونگ دارند. زیرا مجسمه‌های مومی می‌توانند در واقع در یک صحنه بسیار کوچک وجود داشته باشند، اما داستان‌های زیادی را در خود جای دهند.

اگر من یک کیوریتور متولد بعد از سال ۲۰۰۰ بودم، بیشتر مایل به انجام کارهای فرهنگی بودم. دلیل اینکه گیاهخواران برای جوانان جذاب‌تر هستند، احتمالاً به این دلیل است که داستان گیاهخواران، داستان پشت دوران ماست و داستان این دوران می‌تواند نقطه ورود و نوآوری بسیار خوبی باشد.

بعد از گوش دادن به صحبت‌های دانشجویان فوق، متوجه شدم که چه از نظر آیینی و چه از نظر بومی‌سازی، جوانان پس از دهه ۲۰۰۰ تقاضای بسیار زیادی برای فرهنگ دارند و مشتاقند ریشه‌های خود را پیدا کنند. در عین حال، من به «برند ملی موم چینی» و «فرهنگ زمانه» که توسط خانم ژو پیشنهاد شده است، احترام می‌گذارم.

مجسمه مومی نه تنها یک محصول گردشگری فرهنگی معمولی است، بلکه یک هنر نیز هست که به تلاش زیاد و زمان طولانی برای صیقل دادن نیاز دارد، بنابراین خود مجسمه مومی به ویژه ارزشمند است. بنابراین، هنگام تم‌بندی موزه مومی یا خلق این مجسمه‌های مومی موضوعی، جستجوی سرعت دشوار است و مهم‌تر این است که قلب اولیه هنر خود را حفظ کنیم.

در اینجا می‌خواهم از خانم ژو سوالی بپرسم: به نظر من، هیچ استانداردی برای خلق هنر وجود ندارد و هنر مومی ویژگی خاص خود را دارد، گویی استاندارد آن هر چه واقع‌گرایانه‌تر باشد، بهتر است، اما واقع‌گرایانه بودن به معنای نوعی بازتولید است و بازتولید ۱۰۰٪ موفقیت‌آمیز است. از آنجایی که مانکن مومی یک هنر است، به عنوان یک خالق هنر، جدا از مرمت، چه راه‌های دیگری می‌توانید بخشی از درک و افکار خود را به اثر مومی تزریق کنید؟

ما مجسمه‌های مومی را نه تنها برای واقع‌گرایی، بلکه برای انتقال احساسات شخصیت نیز می‌سازیم. قبل از شروع ساخت مجسمه، باید اطلاعات زیادی جمع‌آوری کنیم و تجربه زندگی سوژه را درک کنیم، که می‌تواند دقیقاً وضعیت سوژه را در آن زمان مشخص کند، سپس باید احساسات او را در آن لحظه فشرده پیدا کنیم.

البته یک فرد جنبه‌های مختلفی دارد، علاوه بر درک، ما باید انتخاب کنیم، یعنی چه چیزی را می‌خواهیم نشان دهیم؟ همه اینها پاسخ خود را در مجسمه مومی پیدا خواهد کرد.

تخیل صحنه در فرآیند خلق مجسمه مومی بسیار با کاربرد صحنه گردشگری فرهنگی که خود مبتنی بر ترکیب عناصر مختلف با یکدیگر است، همسو است و اتفاقاً مجسمه مومی از طریق یک مجسمه مومی و یک موقعیت، داستانی را روایت می‌کند.

به خصوص مجسمه‌های مومی مردم عادی، آثاری هستند که زندگی را در آثارشان خلاصه می‌کنند، سپس آنها را به نمایش می‌گذارند، که به ویژه معنادار هستند زیرا توسط سازندگان پردازش می‌شوند تا دمای احساسی اطراف خود را بیان و حفظ کنند.

به نظر من موزه مومی ما بیشتر یک حامل فرهنگی است که احساسات و ژن‌های فرهنگی را از طریق پیکره‌های مومی حمل می‌کند و آنها را برای مدت طولانی به این شکل بیان می‌کند. البته یک نسل نیازهای خاص خود را دارد. امیدوارم از شما جوانان یاد بگیرم، نیازهایتان را درک کنم، بدانم چه می‌خواهید ببینید و از نیازهایتان چیزهای بیشتری خلق کنم.

بله، مجسمه‌های مومی اینجا این حس را به من می‌دهند که بسیار واقع‌گرایانه هستند، نه تنها می‌توان آنها را دید، بلکه می‌توان آنها را لمس کرد، که این حس تازه‌ای به من می‌دهد. اما شاید بعد از اینکه این را فهمیدیم، دیگر فکر نکنیم که دوباره به آنجا برویم. برای این مشکل، شخصاً فکر می‌کنم می‌توانیم تغییرات کوچکی در برخی صحنه‌ها و تم‌ها ایجاد کنیم. نظر شما چیست، خانم ژو؟

اینها دقیقاً موضوعاتی هستند که اکنون روی آنها کار می‌کنیم. ما غنای محتوا را افزایش خواهیم داد، وقتی وارد می‌شوید، نه تنها مجسمه‌های مومی واقع‌گرایانه را خواهید دید، بلکه با داستان‌های پشت مجسمه‌های مومی نیز آشنا خواهید شد. ما همچنین یک نمایشگاه فرعی خواهیم داشت.

اگر جوان هستید، قطعه‌ای را خواهید شناخت که جوانان می‌خواهند بدانند، اگر پیر هستید، به قطعه‌ای خواهید رفت که پیرها دوست دارند، اگر کودک هستید، به قسمت مخصوص کودکان خواهید رفت. در آینده از قالب داستان برای انتقال مطالب استفاده خواهیم کرد و شاید به طور منظم فعالیت‌هایی با موضوعات مختلف برگزار کنیم، به عنوان مثال، فعالیت‌هایی پیرامون اعمال یوان لونگ‌پینگ و بینگ شین که می‌توانند در موزه موم انجام شوند.

این فعالیت‌ها را می‌توان در موزه‌ی مجسمه‌های مومی انجام داد، چون ما این مانکن‌های مومی را اینجا داریم و آنها از این مکان شروع به ریشه دواندن می‌کنند، که به نظر من به‌طور ویژه معنادار است.

می‌خواهم چند نکته در مورد حفظ بازدیدکنندگان و جذب آنها برای بازدید مجدد از موزه اضافه کنم. در طول فعالیت موزه موم، ما در حال بررسی این موضوع بوده‌ایم که چگونه بازدیدکنندگان مدت بیشتری در موزه بمانند و چگونه آنها را به بازدید بیشتر از موزه ترغیب کنیم.

مرحله اول کار ما بهبود مواد سازنده مجسمه‌های مومی است که به طور غیرمستقیم تجربه بازدید بازدیدکنندگان را بهبود می‌بخشد. مرحله دوم تغییر، تبدیل موزه مومی به یک میدان انرژی است که انرژی مثبت ستاره‌های مشهور را به جوانان منتقل می‌کند و در مرحله بعد صحنه‌ها و وسایل خلق آثار هنری بیشتری وجود خواهد داشت که با فرهنگ و فناوری تقویت شده‌اند. در مرحله سوم، ما تلاش‌های بیشتری خواهیم کرد تا جوانان بیشتری را در خلق آثار فرهنگی مشارکت دهیم تا بتوانند خاطرات خوبی را در اینجا به جا بگذارند و زیبایی را با خود ببرند.

من فکر می‌کنم موزه موم می‌تواند به نمونه کوچکی از شهر تبدیل شود، بنابراین می‌خواهم بپرسم که آیا می‌توان موزه موم را به نمایشگری از بوم‌شناسی فرهنگی کلی شهر تبدیل کرد؟

این وضعیت ممکن است مستلزم درک بهتری از کل فرهنگ محلی باشد، زیرا مجسمه‌های مومی به صورت جداگانه ارائه می‌شوند، برخی از مجسمه‌های مومی در صحنه‌های مختلفی قرار دارند و تغییر برخی از ویژگی‌های چهره‌های مومی دشوار است. بنابراین، برخی از چهره‌های مومی ممکن است به طور ناگهانی در بوم‌شناسی «زبان فرهنگی» شهرهای مختلف ظاهر شوند.

در آینده، موزه‌های مومی ما امیدوارند که یک خط داستانی خاص را دنبال کنند. در ابتدا، می‌خواستیم فیلمنامه‌ای بنویسیم که موزه مومی را به صورت سریالی به هم متصل کند، اما متوجه شدیم که نمی‌توانیم این کار را انجام دهیم زیرا بسیار ناگهانی به نظر می‌رسید. به عنوان مثال، وقتی به اساطیر باستانی "سفر به غرب" رسیدیم و سپس به منطقه موسیقی پریدیم، قرار دادن شخصیت‌های مختلف در یک خط داستانی دشوار بود. اما در آینده، موزه مومی ما بر اساس رگه‌های فرهنگ محلی ساخته و عمیق‌تر خواهد شد و خط داستانی اصلی قطعاً یکسان خواهد بود.

برگردیم به موضوع امروزمان "how wax art can empower urban cultural tourism". به نظر من، شاید خود هنر مومی فرهنگ مدرن باشد یا حامل فرهنگ سنتی، و گردشگری فرهنگی راه بسیار خوبی برای گسترش فرهنگ باشد. بنابراین اگر از این منظر شروع کنیم، جایگاه استراتژیک موزه مومی چیست؟ به عنوان مثال، آیا یک مکان دیدنی است یا یک موزه، یا یک موزه تجربه فرهنگی متشکل از صحنه‌های مختلف گردشگری فرهنگی؟

فکر می‌کنم موزه مومی آخرین مورد باشد، یک موزه تجربه فرهنگی که از صحنه‌های مختلف گردشگری فرهنگی تشکیل شده است. زیرا این یک پروژه فرهنگی در دل خود گردشگری فرهنگی است، به نوعی یک نقطه عطف فرهنگی در جنوب چین مانند برج گوانگژو. اما موزه مومی نمی‌تواند به طور مستقل یک مقصد گردشگری باشد، زیرا محدود به مقیاس، مساحت و محتوای ارائه شده تاکنون است. این موزه در آینده به بررسی راه‌هایی برای تعامل با برج گوانگژو ادامه خواهد داد.

من احساس می‌کنم که موزه مومی اولاً هنوز خودش است. ثانیاً، فکر می‌کنم امیدواریم که در آینده به یک موزه علمی یا یک بهشت ​​تبدیل شود تا بازدیدکنندگان بتوانند فرهنگ را تجربه کنند و در فرآیند بازی انرژی را حس کنند، که حالت نسبتاً ایده‌آلی است.