De wisselwerking tussen wassenbeelden en cultureel toerisme vanuit het perspectief van Generatie Z (II) | DXDF, Grand Orient Wax Figure

Het publiek voor stedelijke cultuur komt niet alleen uit het buitenland, maar ook uit deze stad zelf. Ik denk daarom dat de culturele toerisme-industrie in de toekomst onderscheid kan maken tussen deze twee groepen. De behoeften van verschillende groepen zijn immers verschillend. Mensen in de stad zullen wellicht meer geïnteresseerd zijn in de lokale cultuur en niet alleen in de dingen die ze in hun omgeving zien, maar ook in ervaringen uit het verleden die ze zelf niet hebben meegemaakt. Mensen uit het buitenland daarentegen willen juist dingen zien die ze op dit moment niet kunnen ervaren. In dat geval denk ik dat een wassenbeeldenmuseum een ​​platform kan bieden om deze specifieke miniatuur te presenteren.

Ik denk dat wassenbeelden tot een subcategorie van de cultuur behoren, of dat ze op hun beurt ook een soort erfgoed vertegenwoordigen. Daarom ben ik benieuwd of het wassenbeeldenmuseum erover heeft nagedacht om het publiek inzicht te geven in het proces dat een wassen beeld doorloopt voordat het aan het publiek wordt gepresenteerd. Misschien door middel van scènes die de hele productieketen in beeld brengen.

Hoewel er al een kleine presentatie over de productie van wassen beelden te zien is op een scherm bij de ingang van het museum, is het mogelijk om bezoekers meer mogelijkheden te bieden om de productie van wassen beelden beter te begrijpen of er interactie mee te hebben, en om ook meer aan wassen beelden gerelateerde producten te creëren om aan de consumptiebehoeften van bezoekers na hun bezoek te voldoen?

De komende twee jaar breekt er een innovatieve fase van culturele creatie aan, met een betere integratie van culturele creatie en wassenbeelden. Bijvoorbeeld door wassenbeelden om te vormen tot kleine sculpturen, ze meer vorm te geven en er zelfs een ziel in te leggen . Ik geloof dat veel mensen deze schoonheid graag mee naar huis zullen nemen.

Heeft het wassenbeeldenmuseum er ooit aan gedacht om digitale technologie, zoals augmented reality (AR), in de wassenbeelden te integreren? Bijvoorbeeld, als je het wassen beeld aanraakt, beweegt het en kan het verhalen vertellen?

We zeggen vaak dat de toekomst van cultureel toerisme draait om de dynamiek, en dat de combinatie van technologie en cultuur daarbij essentieel is. Daarom zullen we in de toekomst VR/AR gebruiken om de verhalen te verrijken en de expressie te verbeteren.

Ik had een kleine vraag: momenteel kunnen we alleen in het wassenbeeldenmuseum blijven als we meer willen weten over het wassen beeld, omdat de plaatsing ervan aan bepaalde voorwaarden is gebonden. Zou het mogelijk zijn om het wassen beeld "naar buiten" te laten gaan ? Ik denk namelijk dat het een goede manier is om reclame te maken en meer mensen kennis te laten maken met het wassen beeld.

Dit is een geweldig voorstel. We zijn namelijk al bezig met plannen om wassenbeelden in winkelcentra of andere locaties te plaatsen voor tentoonstellingen. Ik hoop dat zo'n evenement een goed thema heeft, zodat de beelden een andere betekenis krijgen en het publiek meer zal imponeren.

Allereerst wil ik mijn respect uitspreken voor de wasbeeldenkunst en de interesse en energie die mevrouw Zhou in de creatie van het beeld heeft gestoken. Toen ik voor het eerst hoorde over het proces van het maken van wasbeelden en het verhaal van mevrouw Zhou, kwamen er drie woorden in me op: professionaliteit, vakmanschap en, bovenal, menselijkheid . Ik denk dat zowel kunstenaars als organisatoren van culturele toerismeprojecten in die menselijkheid moeten investeren.

Het tweede punt betreft enkele ideeën die door studenten zijn geopperd en die naar mijn mening grofweg in twee niveaus kunnen worden samengevat. Het eerste niveau is de culturele inhoud, waarbij meer aandacht kan worden besteed aan 'periode' en 'territorialiteit' . Wat de werking van het wassenbeeldenmuseum betreft, komt dit tot uiting in twee kernwoorden: ' ritueel gevoel' en 'technologie' . Hoewel het wassenbeeldenmuseum al een verzameling van vele intellectuele eigendommen (IP's) herbergt, kunnen we het wassenbeeldenmuseum dan ook als een IP beschouwen en er een cultureel monument of een venster op de stad van maken, juist omdat het van nature een ritueel gevoel uitstraalt?

Bovenop deze twee niveaus noemde meneer Liu ook nog een fundamenteel aspect: cultuur is het meest basale, inhoud is koning, en uiteindelijk hebben we technologie nodig om die inhoud over te brengen. Dus ik denk dat inhoud koning is, technologie de basis vormt en cultuur de kern is . Deze drie elementen kunnen de logica vormen voor een wassenbeeldenmuseum als cultureel toeristisch project.