درباره ادغام و نوآوری «فرهنگ محلی» در موزه موم | DXDF، مجسمه مومی گرند اورینت چیست؟

طراحی فرهنگ منطقه‌ای

مفهوم طراحی فرهنگی منطقه‌ای برای اولین بار توسط ال. مندلفورد در دوران گسترش سبک‌های طراحی بین‌المللی مطرح شد، اما توجه جهان خارج را به خود جلب نکرد. تا زمانی که برنارد رودولفسکی در سال ۱۹۶۴ نمایشگاهی با عنوان «معماری بدون معمار» در موزه هنر مدرن نیویورک برگزار کرد، مفهوم طراحی فرهنگی منطقه‌ای دوباره به عرصه عمومی بازگشت و مورد توجه جامعه قرار گرفت.

"Local culture" is a long-standing and unique cultural tradition in a specific region of China, with a deep regional imprint. The "local culture" rooted in various local attributes and endowments is an important resource for the development of cultural tourism.

هسته اصلی تحقق «فرهنگ محلی» در ادغام محصولات گردشگری فرهنگی و نوآوری سناریوهای مصرف، خلق و تحول مداوم منابع گردشگری فرهنگی و افزایش جذابیت مقاصد گردشگری فرهنگی نهفته است.

مشکلات و نقاط درد «بومی‌سازی»

اگرچه طرح کسب‌وکار «بومی‌سازی‌شده» در حال رونق گرفتن است و ارزش بالقوه آن دائماً در حال کشف است، اما هنوز مشکلات زیادی وجود دارد که عمدتاً به دو سطح تقسیم می‌شوند:

۱. افزایش تقاضای مصرف‌کننده ناشی از تغییرات در گروه‌های اصلی مصرف‌کننده

با توسعه اقتصاد، پایگاه مصرف‌کننده نیز دستخوش تغییرات ساختاری شده است. نسل‌های پس از دهه ۹۰ و ۲۰۰۰ به مصرف‌کنندگان اصلی تبدیل شده‌اند. در پس برچسب‌های «نسل اینترنت» و «نسل Z»، تغییری در مفهوم اشتیاق به ورود به سیستم، تمرکز بر تجربه و تأکید بر ارزش و هویت شخصی وجود دارد.

غرفه‌هایی که همگن هستند و نکات برجسته‌ی برجسته‌ای ندارند، مستعد گرفتار شدن در دوراهی «چیزی برای بازدید ندارند» و «نقطه‌ی خاطره‌انگیزی ندارند» هستند و احتمال بیشتری دارد که توسط مصرف‌کنندگان «رها» شوند. بنابراین، غرفه‌ی موضوعی باید دائماً نوآوری کند، به طور فعال تجربیات جدید و جالب اضافه کند و مصرف‌کنندگان را حفظ کند.

۲. صحنه فضایی همگن، از دست دادن رقابت‌پذیری مؤثر

طراحی «بومی‌سازی» علاوه بر اینکه در چارچوب «ملموس» منعکس می‌شود، تا حدودی از طریق خدمات و تجربیات «ناملموس» نیز نمایش داده می‌شود. با این حال، در نمایش صحنه‌های فضایی، اغلب با این مشکل مواجه می‌شویم که کاوش فرهنگی به اندازه کافی عمیق نیست و بیان صحنه ضعیف است؛ انواع مختلف فرهنگ «ترکیبی» می‌شوند و تمرکز و جذابیت فضا را از دست می‌دهند؛ صرفاً با برش دادن فرهنگ و روی هم چیدن عناصر، ادامه نوشتن یک داستان فضایی کامل و سایر مسائل دشوار است.

امروزه، زمانی که اقتصاد تجربی به جریان اصلی توسعه کسب‌وکار تبدیل شده است، چگونگی استفاده از بومی‌سازی برای پیوند دادن مصرف‌کنندگان محلی و غوطه‌ور کردن آنها در فضای تجاری، مشکلی است که کسب‌وکارها باید هنگام ایجاد سناریوها و معرفی قالب‌های کسب‌وکار در نظر بگیرند.

تا حدودی، ملت و سنت با علوم انسانی متنوع، آداب و رسوم محلی و زمین و منابع فراوان، منبع الهام مستمری برای تجارت فراهم می‌کنند و اهمیت نمایش ویژگی‌های فرهنگی شهر محلی نیز به ویژه معنادار است. فرهنگ اولین قدم برای جذب مردم است، گردشگری جریان مردم را هدایت می‌کند و تجارت مصرف را ترویج می‌دهد. این سه ویژگی ارزشی خاص خود را دارند و با هم به یکدیگر قدرت می‌دهند تا به آزادسازی ارزش "1+1+1>3" ارتقا یابند.

DXDF Art x WeiMuKaiLa  

موزه مجسمه‌های مومی از «فرهنگ محلی» استفاده می‌کند

ایجاد یک «ابر IP» برای تصویر خارجی شهر

«گزارش روند مصرف‌کنندگان چین در سال ۲۰۲۱» اشاره کرد که «ویژگی‌های سفارشی»، «جنبش جدید سبک ملی» و «موج ملی» در حال شکوفایی فرهنگ خاص در مناطق مختلف کشور هستند و سبکی غنی‌تر و متنوع‌تر را شکل می‌دهند. از «بومی‌سازی» گرفته تا «ادغام مد» و سپس تا «سوپر مالکیت معنوی»، علوم انسانی طبیعی، فرهنگ ملی و خلاقیت همگی وارد مرحله جدیدی شده‌اند.

موزه مجسمه‌های مومی WeiMuKailA افتتاح شده است و فرهنگ تجاری یک شهر را به عنوان "مکانی برای تعلقات قبیله‌ای" به مصرف‌کنندگان ارائه می‌دهد. پرده باز شد و موزه مجسمه‌های مومی به دنبال ریشه و روح شهر محلی می‌گردد. در ادغام و نوآوری موزه با موضوع مجسمه‌های مومی، این موزه با فرهنگ محلی پیوند می‌خورد، گسترش می‌یابد و در آن ادغام می‌شود تا پتانسیل تجاری و ارزش ناملموس شهر محلی را تحریک کند.

موزه موم وی موکایلا در گوانگژو

تلاش‌های جسورانه برای ترکیب فرهنگ، گردشگری و مد

طراح امیدوار است موزه مومی را به یک کارت ویزیت گردشگری انسان‌گرایانه تبدیل کند که فرهنگ کانتونی را به نمایش می‌گذارد و یک جشن بصری و یک کاخ معنوی برای شهروندان و گردشگران ارائه می‌دهد. به منظور برجسته کردن فرهنگ محلی، موزه مومی تلاش زیادی برای به ارث بردن و نمایش "فرهنگ گوانگفو" هواچنگ کرده است. سازندگان امیدوارند که میراث و انتشار فرهنگ را به زبان موزه مومی تجسم بخشند و به گردشگران در مورد "فرهنگ گوانگفو" بگویند و گوانگژو را از طریق موزه مومی بشناسند.

وینگ چون، با حضور ایپ من، و هونگ کوان، با حضور هوانگ فی هونگ، از طریق نمایش هنرهای رزمی سنتی لینگنان، بازدیدکنندگان می‌توانند روی آدمک چوبی نیز تمرین کنند. معرفی و نمایش معماری محلی، اپرای کانتونی، غذا، چای گیاهی و سایر عناصر، راهی قابل دسترس برای تجربه فرهنگ لینگنان را در اختیار گردشگران قرار می‌دهد. از طریق نمایش متمرکز برندهای محلی باسابقه در گوانگژو، می‌توان درک کلی از علوم انسانی و تجارت گوانگدونگ از اواخر سلسله چینگ تا فرهنگ معاصر گوانگدونگ به دست آورد.