داستان شخصیت | جکی چان چگونه سخنگوی فیلم‌های کونگ فوی چینی شد؟

"The tribute must come true"

همانطور که لائو لو در فیلم گفت: «ادای احترام باید واقعی باشد»، در صحنه فیلمبرداری، جکی چان در تمام صحنه‌های اکشن، بزرگ و کوچک، شرکت می‌کرد و بر دعواهای واقعی و زمین خوردن‌های واقعی اصرار داشت. وقتی جکی چان و وو جینگ مقابل هم بازی می‌کردند، وقتی تجربه کار سخت سر صحنه فیلمبرداری در گذشته را به یاد می‌آوردند، نمی‌توانستند جلوی گریه‌شان را بگیرند. در صحنه فیلمبرداری، جکی چان اغلب برای کمک به او در هنگام استراحت حاضر می‌شد. جکی چان از یک بدلکار به بازیگری در نقش یک هنرمند رزمی اژدها و ببر و سپس به کارگردانی صحنه‌های اکشن روی آورد. جکی چان با وجود جراحات در سراسر بدنش، قدم به قدم به یک بازیگر بین‌المللی تبدیل شده است که قابل تحسین است.

"As a child,  من همیشه فروتن بودم"

جکی چان در عمارت یک مرد ثروتمند در بالای تپه ویکتوریا در هنگ کنگ به دنیا آمد، اما خانه‌اش در یک کوچه پشتی باریک و ساده پنهان بود. پدرش آشپز و مادرش خدمتکار بود. به یاد او، دوران کودکی همیشه "کتک می‌خورد و درس می‌خواند". خانه من در کوه ویکتوریا، دور از مدرسه در پای کوه است و مادرم هر روز به جکی چان کرایه اتوبوس می‌داد. اما چون او می‌تواند خیلی غذا بخورد و خیلی آن را دوست دارد، اغلب از کرایه برای خرید پودر کوفته ماهی برای خوردن استفاده می‌کند و وقتی می‌خواهد به خانه برود، شانس خود را در کنار جاده امتحان می‌کند و از کسی که ماشین دارد می‌خواهد مدتی او را سوار کند.

اما مهم نیست چقدر شانس خوب باشد، مواقعی وجود دارد که شانس جواب نمی‌دهد. گاهی اوقات او به ماشین نمی‌رسید و نگران بود که مادرش وقتی خیلی دیر به خانه برمی‌گردد او را پیدا کند، بنابراین به سادگی یک میانبر زد و در آخرین مرحله رسیدن به خانه، صخره‌نوردی را برای رفتن به خانه انتخاب کرد. جاده کوهستانی شیب‌دار و خطرناک بود. با جثه کوچکش، شاخه‌ها و سنگ‌ها را گرفت و به سرعت به حیاط خلوت برگشت. به طور غیرمنتظره‌ای، یک بار که فقط روی صخره‌نوردی تمرکز کرده بودم، توسط پدرم که اتفاقاً از سر کار به خانه آمده بود، مورد اصابت قرار گرفتم. پدرش نتوانست جلوی خودش را بگیرد و او را به خانه برد، درس سختی به او داد و او را در قرنطینه گذاشت.

می‌گویند «اگر غذا بخوری، خرد به دست می‌آوری»، اما جکی چان در کودکی پادشاه «حقه‌باز» و شیطونی بود. بعد از آن زمان، جکی چان، روح پرخور، هنوز از پول توجیبی برای خرید غذاهای خوشمزه استفاده می‌کرد. فقط هر بار که برای رفتن به خانه از کوه بالا می‌رود، یاد می‌گیرد که اول نگاه کند - ببیند آیا نشانی از پدرش هست یا نه. در مدرسه هم به رنگ واقعی خودش ادامه داد. او بیش‌فعال بود و احساس می‌کرد درس‌های معلم خسته‌کننده است، بنابراین عمداً روی صندلی می‌نشست و در کلاس به پشت می‌افتاد و باعث خنده‌ی کل کلاس می‌شد. گاهی اوقات برای همکلاسی‌هایم شکلک‌های خنده‌دار درمی‌آوردم و گاهی اوقات با صدای ترق تروق روی میز می‌کوبیدم و باعث می‌شد همه نتوانند آرام کلاس را اداره کنند. بعداً، معلم بی‌حوصله شد و او را به عنوان تنبیه مجبور کرد بیرون کلاس بایستد.

او در زندگینامه خود با عنوان «من جکی چان هستم» درباره تجربه‌اش اینگونه شوخی کرد: «اگر چیزی یاد گرفته باشم که در آینده به من کمک کند، آن چیز این است که چطور ایستاده بخوابم. سال‌ها بعد، اغلب از آن در صحنه فیلمبرداری استفاده می‌کردم. این مهارت.»

این نوع زندگی یک سال طول کشید. جکی چان اغلب به دلایل مختلفی مانند «انجام ندادن تکالیف، عمداً دردسر درست کردن، سرپیچی از نظم و انضباط» تنبیه می‌شد و در نهایت پایه تحصیلی‌اش را تکرار می‌کرد. والدینش دیدند که او ماده‌ای برای درس خواندن نیست، بنابراین او را به خانه بردند. در آن زمان، جکی چان نمی‌دانست این به چه معناست، او فقط احساس می‌کرد که بالاخره می‌تواند از مدرسه فرار کند و از کنترل خارج شود.

خیلی طول نکشید که پدرش او را به طور غیرمنتظره‌ای به جایی با کنترل بیشتر فرستاد - آکادمی نمایش چینی یو جیم-یوئن.

وقتی برای اولین بار در بیمارستان بستری شد، استاد جکی چان را خیلی دوست داشت چون جوان بود. در مقایسه با برادرانش که هر روز زیر آفتاب سوزان کونگ فو تمرین می‌کردند، جکی چان بدون شک شادتر بود. پس از سازگاری با زندگی در آکادمی اپرای چین، استاد دیگر به جکی چان "توجه ویژه" نکرد و به او اجازه داد به تیم کونگ فو کاران سخت کوش بپیوندد.

"Being a person is not afraid of pain, scolding,  یا خستگی"

پس از افول صنعت سنتی اپرا، جکی چان به همراه برادر بزرگش سامو هونگ وارد صنعت سینما شد.

در سال ۱۹۷۱، کارگردان لو وی آماده فیلمبرداری فیلم «مشت خشم» با بازی بروس لی معروف شد و جکی چان این فرصت را داشت که به جمع بازیگران هنرهای رزمی بپیوندد. همچنین در این نمایش بود که جکی چان شروع به نشان دادن «سخت‌کوشی» خود کرد. رسیدن به نهایت فداکاری برای هر نقش - این همان چیزی است که جکی چان همیشه دنبال کرده است.

این کلمات اخلاق حرفه‌ای یک بازیگر را نشان می‌دهند - مدام در حال بهبود هر فریم از تصویر باشید، برای هر شخصیت تمام تلاش خود را بکنید. دقیقاً به دلیل همین اخلاق حرفه‌ای است که جکی چان توانست در حلقه سرگرمی پر از اساتید، جایگاه خود را تثبیت کند و این فرصت را داشت که از یک نقش به یک قهرمان تبدیل شود.

جکی چان به عنوان یک بازیگر، نه تنها نماینده دستاوردهای سینمای هنگ کنگ است، بلکه نفوذ جهانی نیز دارد. او به عنوان سخنگوی فیلم‌های کونگ فوی چینی، مفهوم قهرمانان در فرهنگ سنتی چین را در هالیوود به مردم نشان داد، دریچه‌ای برای درک فرهنگ چینی به روی جهانیان گشود و به اشاعه و ترویج فرهنگ سنتی چین تبدیل شد.

او که لباس تانگ به تن دارد، نه تنها یک قهرمان ساده‌ی سینمایی است، بلکه الگویی برای مردم چین در مواجهه با صحنه‌ی جهانی نیز می‌باشد.