Personageverhaal | Hoeveel was penicilline waard tijdens de oorlog? | DXDF, Grand Orient wassen beeld

Het is geen overdrijving om te zeggen dat iedereen die zich penicilline kan veroorloven, ooit rijk was. Slechts één keer.

Tijdens de Tweede Wereldoorlog was penicilline net zo waardevol als goud; het was een wondermiddel dat levens kon redden. In de Verenigde Staten kostte een dosis penicilline in 1943 maar liefst 200 dollar, oftewel de prijs van 200 gram goud.

Tijdens de oorlog tegen de Japanse agressie was penicilline ook verkrijgbaar op de Chinese markt, maar het werd voornamelijk door de hogere klassen gebruikt. Destijds kostte een tael goud en een penicilline ongeveer 50 gram. Volgens de huidige goudprijs van 390 yuan per gram, komt dat neer op ongeveer 19.500 yuan per penicilline.

Penicilline was in de beginjaren geen poeder, maar olieachtig, beter bekend als oleicilline. Tijdens de turbulente periode voor en na de bevrijding was oleicilline zeer waardevol en kon het als betaalmiddel worden gebruikt, waardoor het zijn waarde net als goud kon behouden.

In die tijd verkregen sommige mensen in China ook illegaal penicilline en verkochten het op de zwarte markt. Penicilline was in de tweede helft van de jaren veertig erg duur, een goudstaaf per fles. Veel rijke mensen bewaarden penicilline in huis en de handel in smokkel en wederverkoop van penicilline ontstond, zoals de tijdgeest vereiste. Als je tijdens de Republiek China een enorme hoeveelheid penicilline bezat, zou je de rijkste man van het volk zijn! Je vermogen werd alleen overtroffen door dat van de vier belangrijkste families van de Republiek China: de families Jiang Zhongzheng, Song Ziwen, Kong Xiangxi en Chen Lifu.

In 1945, toen penicilline steeds gangbaarder werd en op grote schaal werd gebruikt, kostte een dosis penicilline ongeveer 6 Amerikaanse dollar, wat in China gelijk stond aan 14 oceanen. Begin jaren 50 kostte een fles Amerikaanse penicilline die China werd binnengesmokkeld tien dollar. In Shanghai, de meest ontwikkelde economie in de jaren 40 en 50, verdiende een gewone arbeider 5 tot 10 yuan, terwijl generaal Cai E., de gouverneur van Yunnan, slechts 65 yuan per maand verdiende. Met andere woorden, deze gewone arbeiders konden na een maand hard werken niet genoeg geld verdienen om een ​​penicilline te kopen.

Een simpele niesbui leidde tot een belangrijke gebeurtenis in de geschiedenis van de geneeskunde.

Bijna de helft van de grote uitvindingen ter wereld is te danken aan "toeval". Newton werd per ongeluk geraakt door een appel die van een boom viel en ontdekte zo de universele zwaartekracht; Watt zag het deksel van een pan opspringen toen het water kookte en vond de stoommachine uit; de kat van de Franse chemicus Courtois stootte per ongeluk tegen een fles water. De fles met geconcentreerd zwavelzuur werd in de "moederloog" gegoten en zo werd per ongeluk het nieuwe element jodium ontdekt.

En Fleming ontdekte penicilline door te niezen!

Op een dag in 1928 stond Fleming, die verkouden was, erop om door te werken in het laboratorium. Een paar dagen later schrok Fleming zich rot toen hij per ongeluk in een petrischaaltje niesde!

Een paar dagen later herinnerde Fleming zich dat hij een petrischaal op de laboratoriumtafel had laten staan ​​die vervangen had moeten worden. Voordat hij de monsters verwerkte, bekeek hij de schaal onder een microscoop en ontdekte dat er een soort schimmel in de petrischaal was verschenen die hij nog nooit had gezien. Andere bacteriën leefden eromheen en durfden er niet in de buurt te komen.

Op 13 februari 1928 bevestigde Fleming zijn ontdekking: hij had een nieuw type schimmel waargenomen dat bacteriën doodde, en noemde het penicilline.

Na de ontdekking werd het gezuiverd en hergebruikt. Fleming kweekte Penicillium-stammen van generatie op generatie en gaf deze in 1939 aan Australische pathologen die zich voorbereidden op een systematisch onderzoek naar penicilline. Florey en biochemicus Chain werkten zij aan zij om de eigenschappen en chemische structuur van penicilline opnieuw te bestuderen. Na een lange periode van hard werken losten ze uiteindelijk de problemen op met betrekking tot de scheiding, zuivering en concentratie van penicilline. Al snel was hoogzuivere penicilline een feit. Sindsdien is het tijdperk van antibiotica aangebroken en is de mensheid in staat geweest de dreiging van de meeste bacteriën te bestrijden.

Kunstenaars die door de wetenschap worden gehinderd: "Bacteriën" is een grensoverschrijdende kunstkring.

Alexander Fleming was de eerste die met bacteriën schilderde. Aanvankelijk gebruikte Fleming waterverf. Later, als wetenschapper, begon hij een nieuw medium te gebruiken: micro-organismen. Hij vulde een petrischaal met agar en gebruikte vervolgens een ringvormig metalen instrument om bacteriën met verschillende pigmenten te extraheren en over de schaal te verspreiden, waardoor deze verschillende bacteriën tegelijkertijd konden fermenteren en rijpen.

De rode, gelatineachtige substantie in de petrischaal is een van de vaste voedingsbodems en vormt een "grote maaltijd" voor bacteriën. Op dit moment verandert een kleine petrischaal in een klein microbieel paradijs. Dankzij hun sterke overlevings- en vermenigvuldigingsvermogen ontstaat na ongeveer een half uur groei door deling de volgende generatie. Wacht maar af, en je kunt al snel een schaal vol bacteriën of schimmels "oogsten".