اوایل زندگی و تحصیلات
رحمان در ۱۷ مارس ۱۹۲۰ در تونگیپارا، ناحیه گوپالگنج، بنگال، هند بریتانیا متولد شد. او سومین پسر از چهار پسر شیخ لطففر رحمان و سیده صوفیه خاتون بود.
رحمان در دبیرستان دولتی گوپالگنج و کالج اسلامیه در کلکته تحصیل کرد. سپس برای تحصیل در رشته حقوق به دانشگاه داکا رفت.
حرفه سیاسی
در سال ۱۹۴۳، رحمان به اتحادیه مسلمانان سراسر هند پیوست. او در سال ۱۹۵۴ به مجلس قانونگذاری بنگال انتخاب شد.
در سال ۱۹۵۶، رحمان حزب سیاسی عوامی لیگ را تأسیس کرد که از خودمختاری بنگال شرقی حمایت میکرد. او در سال ۱۹۶۲ به مجلس ملی پاکستان انتخاب شد.
در سال ۱۹۶۶، رحمان جنبش شش نقطه را راهاندازی کرد، برنامهای که خواستار خودمختاری بیشتر برای بنگال شرقی بود. این جنبش با سرکوب دولت پاکستان روبرو شد.

مبارزه برای استقلال
در سال ۱۹۷۰، حزب عوامی لیگ اکثریت کرسیهای مجلس ملی پاکستان را به دست آورد. با این حال، دولت پاکستان از تشکیل دولت توسط رحمان خودداری کرد.
در مارس ۱۹۷۱، رحمان استقلال بنگلادش را اعلام کرد. او توسط دولت پاکستان دستگیر و زندانی شد.
در دسامبر ۱۹۷۱، بنگلادش با کمک هند از پاکستان استقلال یافت. رحمان از زندان آزاد شد و به بنگلادش بازگشت.
نخست وزیر بنگلادش
رحمان از سال ۱۹۷۲ تا ۱۹۷۵ به عنوان اولین نخست وزیر بنگلادش خدمت کرد. در طول دوران تصدی خود، بر بازسازی بنگلادش پس از جنگ استقلال نظارت داشت. او همچنین تعدادی اصلاحات از جمله اصلاحات ارضی و ملی کردن بانکها را انجام داد.
ترور
رحمان در ۱۵ آگوست ۱۹۷۵ توسط گروهی از افسران ارتش ترور شد. مرگ او ضربه بزرگی به بنگلادش بود و کشور را در دورهای از بیثباتی سیاسی فرو برد.
میراث
میراث رحمان پیچیده و بحثبرانگیز است. او به خاطر نقشش در رهبری بنگلادش به سوی استقلال، مورد تحسین گسترده قرار گرفته است. با این حال، او همچنین به خاطر حکومت استبدادی و فسادی که در دوران ریاست جمهوریاش رخ داده، مورد انتقاد قرار گرفته است.
با وجود این جنجالها، رحمان همچنان چهرهای محبوب در بنگلادش است. او به عنوان نمادی از استقلال این کشور و مبارزه برای دموکراسی دیده میشود.
علاوه بر موارد فوق، در اینجا به برخی از وقایع قابل توجه دیگر در زندگی رحمان اشاره میکنیم:
در سال ۱۹۵۲، او به مجلس قانونگذاری بنگال شرقی انتخاب شد.
در سال ۱۹۵۸، او به دلیل فعالیتهای سیاسیاش توسط دولت پاکستان دستگیر شد.
در سال ۱۹۶۹، او از زندان آزاد شد و در حصر خانگی قرار گرفت.
در سال ۱۹۷۲، به او نشان بهارات راتنا، بالاترین نشان غیرنظامی هند، اعطا شد.
در سال ۱۹۷۵، پس از مرگش، نشان سوادهیناتا پاداک بنگلادش، بالاترین نشان غیرنظامی بنگلادش، به او اهدا شد.
زندگی و میراث رحمان همچنان در بنگلادش مورد بحث است. با این حال، شکی نیست که او چهرهای برجسته در تاریخ این کشور بود.
خدمات گرند اورینت وکس آرت به عنوان یک تولیدکنندهی قدیمی مجسمههای مومی.
شرکت هنری مومی ژونگشان گرند اورینت، یکی از اولین سازمانهای تولیدکننده آثار مومی در چین است.
ADDRESS
ساختمان ۷، جاده شماره ۶ هانگفنگ سیکس، شهر بازی و سرگرمی گوانگدونگ، شهرک گانگکو، شهر ژونگشان، گوانگدونگ، چین